بررسی نقش میانجی رضایت گردشگر در تأثیر کیفیت ادراک شده برند مقصد بر ارزش ویژة برند مقصد گردشگری ورزشی ( موردمطالعه: منطقه شمالی استان البرز)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، تهران، ایران

2 دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی؛ دانشکده مدیریت و حسابداری؛ گروه مدیریت گردشگری

3 استادیار دانشکده‌گردشگری،دانشگاه علم و فرهنگ تهران

10.22034/jtd.2020.209366.1889

چکیده

تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش میانجی رضایت گردشگر در تأثیر کیفیت ادراک شده برند مقصد بر ارزش ویژة برند مقصد گردشگری ورزشی در منطقه شمالی استان البرز انجام شده است. تحقیق حاضر، از نظر هدف، کاربردی و براساس نوع روش تحقیق توصیفی و از لحاظ روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی است. همچنین از نرم افزار SPSS 16 جهت آمار توصیفی وLisrel 8.5 جهت آزمون فرضیه های پژوهش استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق کلیه گردشگران ورزشی داخلی و خارجی بودند که حجم نمونه آنها ۳۸۴ نفر محاسبه گردید و از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات مربوط به متغیرهای تحقیق، پرسشنامه استاندارد بوده که به ‌منظور سنجش پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شده است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که کیفیت ادراک شده برند مقصد بر رضایت گردشگر و ارزش ویژة برند مقصد گردشگری ورزشی تأثیر مستقیم و معناداری دارد؛ و همچنین تأثیر رضایت گردشگر بر ارزش ویژة برند مقصد گردشگری ورزشی مستقیم و معناداراست. و ازسوی دیگر متغیر کیفیت ادراک شده برند مقصد از طریق نقش میانجی رضایت گردشگر بر ارزش ویژة برند مقصد گردشگری ورزشی تأثیر غیر مستقیم و معناداری دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Examining the Mediating Role of Tourist Satisfaction in the Impact of Perceived Quality of the Destination Brand on Sports Tourism Destination Brand Equity (Case Study: North Area of Alborz Province)

نویسندگان [English]

  • jafar bahari 1
  • مهدی کروبی 2
  • manouchehr jahanian 3
1 Phd Student In Tourism Management, University of Science and Culture, Tehran, Iran.
2 Associate Professor, Allameh Tabataba'i University, Faculty of Management and Accounting, Department of Tourism Management
3 Assistant Professor, Faculty of Tourism, University of Science and Culture, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Present research aimed to examine the mediating role of tourist satisfaction in the impact of perceived quality of the destination brand on sports tourism destination brand equity in the north area of alborz province have been done. Regarding the purpose of the study, it’s an applied research and based on the type of research method is descriptive and in terms of data collection method is survey . As well as, from the Spss 16 Software was used for descriptive statistics and Lisrel 8.5 for testing research hypotheses. The statistical population of the survey consisted of all domestic and foreign sport tourists. The required sample size was 384 by the Cochran formula. To sampling was used available sampling method. The data gathering tool for research variables is standard questionnaire. In order to reliability was measured using Cronbach's alpha. The results indicate that perceived quality of the destination brand has a direct and significant effect on tourist satisfaction and sports tourism destination brand equity; and also the effect of tourist satisfaction on sports tourism destination brand equity is direct and significant. and on the other hand, perceived quality of the destination brand through mediator role of tourist satisfaction has indirect and significant effect on sports tourism destination brand equity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Tourist Satisfaction
  • Tourism destination brand Equity
  • Sport tourism
  • Perceived Quality of the Destination Brand
  • Alborz province
ابراهیمی، عبدالحمید، خیری، بهرام و یادگاری نیارکی، سمیه (۱۳۸۷). «ارزیابی عوامل مؤثر در ارزش ویژۀ برند مبتنی بر نظر مصرف‌کننده (شش طبقۀ محصول مصرفی در فروشگاه رفاه سطح شهر تهران)». مجلۀ مدیریت بازاریابی، دورۀ 4، شمارۀ ۷، ص ۱۵۹- ۱۸۴.
اندام، رضا، منتظری، امیر و  فیضی، سمیرا (۱۳۹۳). «بررسی ابعاد کیفیت خدمات در گردشگری ورزشی». نشریۀ تخصصی مطالعات مدیریت ورزشی، دورۀ 6، شمارۀ ۲۶، ص ۱۵-۳۶.
پروازی، مهناز (۱۳۹۵). «تحلیل ارزش ویژۀ برند گردشگری شهری (مورد مطالعه: شهر مرزی بانه)». فصلنامۀ جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، دورۀ ۷، شمارۀ ۱، ۴۹-۶۹.
جابری، اکبر، خزائی پول، جواد و اسدی، حسن (139۷). «تأثیر کیفیت ادراک‌شده از مقاصد گردشگری ورزشی در رضایت و تمایل به بازدید مجدد». نشریۀ مدیریت ورزشی، دورۀ ۱۰، شمارۀ 1، ص ۱۷-۳۲.
جعفری، وحیده، نجارزاده، محمد و کیانی فیض‌آبادی، زهره (۱۳۹۶). «بررسی عوامل مؤثر در ارزش ویژۀ برند مقصد گردشگری (مورد مطالعه: شهرستان سوادکوه)». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی برنامه‌ریزی و توسعۀ گردشگری، دورۀ ۶، شمارۀ ۲۰، ص ۷۵-۹۳.
حسنقلی‌پور، طهمورث، اسفیدانی، محمد رحیم، ساجدی‌فر، علی اصغر و محمدی، ابراهیم (1391). «تأثیر کیفیت خدمات الکترونیکی در ایجاد اعتماد و رضایت مشتریان برخط در صنعت خدمات مالی: مطالعۀ شرکت‌های کارگزاری فعال در بورس اوراق بهادار تهران». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی اقتصاد و تجارت نوین، شماره‌های 29 و 30، ص 57-77.
حیدرزاده، کامبیز، نجفی، کبری و حسینی، سید علی (۱۳۹۶). «تأثیر کیفیت خدمات گردشگری در وفاداری به مقصد گردشگری با توجه به نقش میانجی تصویر ذهنی از مقصد گردشگری و رضایت گردشگران». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی مطالعات مدیریت گردشگری، دورۀ ۱۲، شمارۀ ۴۰، ص ۱۱۵-۱۵۳.
داوری، علی، رضازاده، آرش (۱۳۹۲). مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار PLS. تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.
زارعی، قاسم، باشکوه اجیرلو، محمد و محمودی پاچال، زینب (۱۳۹۵). «بررسی اثر کیفیت ادراک‌شدۀ برند در ارزش ویژۀ برند مقصد گردشگری سرعین». مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین‌المللی حسابداری، مدیریت و نوآوری در کسب‌وکار. رشت - دانشگاه لوتران کالیفرنیا، شهرداری رشت. https://www.civilica.com/Paper-ICAMIB02-ICAMIB02_253.html
زیتونلی، عبدالحمید، اسدی، حسن، فراهانی، ابوالفضل، رضایی صوفی، مرتضی (۱۳۹۸). «ارزش ویژۀ برند مقاصد‌ گردشگری‌ ورزشی ایران و عوامل مؤثر در آن از دیدگاه گردشگران ورزشی». فصلنامۀ مطالعات مدیریت ورزشی، مقالۀ آمادۀ انتشار، پذیرفته‌شده، DOI: 10.22089/smrj.2019.1604
شیرخدایی، میثم، نجات، سهیل، اسفیدانی، محمد رحیم و شاهی، محبوبه (139۴). «بررسی تأثیر برجستگی برند در وفاداری برند مقصد گردشگری». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی مطالعات مدیریت گردشگری، سال دهم،۰شمارۀ ۳۲، ص ۱۱۱-۱۲۹.
صالح‌آبادی، مینا (۱۳۹۳). ارزش ویژۀ برند مقاصد گردشگری ورزشی استان تهران. پایان‌نامۀ کارشناسی ‌ارشد، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س).
طالقانی، محمد و فتاحی، سیده سارا (۱۳۸۴). «کیفیت خدمات گردشگری و اهمیت آن در جلب رضایت گردشگر». دو ماهنامۀ مدیریت، دورۀ ۱۴، شمارۀ 99، ص ۵۶-۶۳.
کروبی، مهدی، بهاری، جعفر، بهاری، شهلا، بهاری، حامد، محمدی، سمیرا و بذله، مرجان (۱۳۹۷). «بررسی روابط ساختاری بازدیدهای قبلی، انگیزه‌ها، رضایت و قصد بازگشت مجدد گردشگران (مطالعۀ موردی: شهر تبریز)». فصلنامۀ جغرافیا و روابط انسانی، دورۀ 1، شمارۀ ۲، ص ۷۱۶-۷۳۲.
کوزه‌چیان، هاشم، خطیب‌زاده، مهدی و افشار، هنرور (۱۳۹۰). «نقش ابعاد کیفیت خدمات گردشگری در رضایتمندی گردشگران ورزشی». نشریۀ پژوهش‌های مدیریت ورزشی علوم حرکتی، دورۀ 1، شمارۀ 2 ، ص ۱۹-۳۲.
کیانی فیض‌آبادی، زهره (۱۳۹۷). «عوامل مؤثر در وفاداری به مقصد گردشگری با نقش میانجی رضایت گردشگران (مورد مطالعه: شهر کاشان)». نشریۀ گردشگری شهری، دورۀ 5، شمارۀ ۴، ص ۱۰۵-۱۲۰.
محمدی، مصطفی و میرتقیان رودسری، سید محمد (۱۳۹۸). «بررسی عوامل مؤثر در وفاداری به مقصد گردشگری شهری (مطالعۀ موردی: شهر رامسر)». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی گردشگری شهری، دورۀ ۶، شمارۀ ۱، ص ۱۴۹-۱۶۷.
محمودی‌ پاچال، زینب، زارعی، قاسم و باشکوه اجیرلو، محمد (۱۳۹۶). «ارائۀ مدل ارزش ویژۀ برند مشتری‌محور در مقصد گردشگری سرعین». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی گردشگری و توسعه، دورۀ ۶، شمارۀ ۳، ص ۱۱۶-۱۳۸.
مؤمنی، منصور، دشتی، مجتبی، بایرام‌زاده، سونا و سلطان‌محمدی، ندا (۱۳۹۲). مدل‌سازی معادلات ساختاری با تأکید بر سازه‌های بازتابنده و سازنده (با به‌کارگیری نرم‌افزاری AMOS , PLS, LISREL). تهران: منصور مؤمنی.
نجارزاده، محمد، ابراهیمی، سید عباس و گلستانه، رضوان (۱۳۹۸). «استفاده از برند گردشگری برای ایجاد انگیزۀ سفر با نقش میانجی نگرش به مقصد گردشگری». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی مطالعات مدیریت گردشگری، دورۀ ۱۴، شمارۀ 45، ۱۳۹-۱۶۶.
Aaker, D. A. (1991). Managing Brand Equity: Capitalizing on the Value of a Brand Name. New York: The Free Press.
Aaker, D. A. (1996). “Measuring brand equity across products and markets”. California Management Review, 38(3), 102–120.
Boo, S. (2006). Multidimensional Model of Destination Brands: An Application of Customer-Based Brand Equity. UNLV Retrospectve Theses & Dissertations.
Boo, S., Busser, J. & Baloglu, S. (2009). “A model of customer-based brand equity and its application to multiple destinations”. Tourism Management, 30(2), 219–231.
Butt, M. M., Yingchen, Y., Mohd-Any, A. A., Mutum, D. S., Ting, H., & Wei, K. K. (2018). “Antecedents of Consumer-Based Electronic Retail Brand Equity: An Integrated Model”. Asian Academy of Management Journal, 23(2), 69–99.
Chekalina, T., Fuchs, M., & Lexhagen, M. (2018). “Destination Brand Promise: The Core of Customer-Based Brand Equity Modeling”. Tourism Analysis, 23(1), 93–107.
Chen, C.-F., & Phou, S. (2013). “A closer look at destination: Image, personality, relationship and loyalty”. Tourism Management, 36, 269–278.
Dimanche, F. (2002). “The contribution of special events to destination brand equit”. In K. W Wöber (Ed.) City Tourism 2002: Proceedings of European Cities Tourism's International Conference (pp. 73-80). Vienna: Springer.
Duman, T., Ozbal, O., & Duerod, M. (2018). “The role of affective factors on brand resonance: Measuring customer‐based brand equity for the Sarajevo brand”. Journal of Destination Marketing & Management, 8, 359–372.
Haque, A., & Khan, H. A. (2013). “Factors influencing of tourist loyalty: a study on tourist destinations in Malaysia”. In Third Asia-Pacific Business Research Conference, 25–26 February 2013, Hotel Istana Kuala Lumpur.
Johnson, M. D., Gustafsson, A., Andreassen, T. W., Lervik, L., & Cha, J. (2001). “The evolution and future of national customer satisfaction index models”. Journal of Economic Psychology, 22(2), 217–245.
Kaushal, V., Sharma, S., & Reddy, G. M. (2018). “A structural analysis of destination brand equity in mountainous tourism destination in northern India”. Tourism and Hospitality Research, 19(4), 452–464.
Kim, Y. H., Li, H., & Nauright, J. (2018). “A destination development by building a brand image and sport event tourism: a case of Sport City USA”. Sport in Society, 21(8), 1196–1203.
Kim, S. S., Yoon, S. and Kim, Y. (2011). “Competitive Positioning among International Convention Cities in the East Asian Region”. Journal of Convention & Event Tourism, 12(2), 86–105.
Kladou, S. and Kehagias, J. (2014). “Assessing destination brand equity: An integrated approach”. Journal of Destination Marketing & Management, 3(1), 2–10.
Konecnik, M. (2007). “Croatian-based brand equity for Slovenia as a tourism destination”. Economic and Business Review for Central and South-Eastern Europe, 8(1), 83–108.
Konecnik, M., & Gartner, W. C. (2007). “Customer-based brand equity for a destination”. Annals of Tourism Research, 34(2), 400–421.
Lee, S., Jeon, S., & Kim, D. (2011). “The impact of tour quality and tourist satisfaction on tourist loyalty: The case of Chinese tourists in Korea”. Tourism Management, 32(5), 1115–1124.
Mackinnon, D. P., Lockwood, C. M., Hoffman, J. M., West, S. G. & Sheets, V. (2002). “A comparison of methods to test mediation and other intervening variable effects”. Psychological Methods, 7(1), 83–104.
Prayag, G. & Ryan, C. (2012). “Antecedents of Tourists’ Loyalty to Mauritius: The Role and Influence of Destination Image, Place Attachment, Personal Involvement, and Satisfaction”. Journal of Travel Research, 51(3), 342–356.
Rodríguez-Molina, M. A., Frías-Jamilena, D. M., Del Barrio-García, S., & Castañeda-García, J. A. (2019). “Destination brand equity-formation: Positioning by tourism type and message consistency”. Journal of Destination Marketing & Management, 12, 114–124.
Saeed, M., & Shafique, I. (2019). “Customer-based brand equity and destination visit behaviour in the tourism industry: the contingent role of social media. Quality & Quantity: International Journal of Methodology, Springer, 1–22.
Su, L., Swanson, S. R., & Chen, X. (2016). “The effects of perceived service quality on repurchase intentions and subjective well-being of Chinese tourists: The mediating role of relationship quality”. Tourism Management, 52, 82–95.
Uslu, A., Durmuş, B., & Kolivar, B. K. (2013). “Analyzing the Brand Equity of Turkish Airlines Services: Comparing the Japanese and Turkish Perspectives”. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 99, 446–454.
UNWTO (2017). Tourism Highlights. World Tourism Organization.
https://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284419029.
Yoo, B., & Donthu, N. and Lee, S. (2000). “An examination of selected marketing mix elements and brand equity”. Journal of the Academy of Marketing Science, 28(2), 195-211.
Zenker, S., Braun, E., & Petersen, S. (2017). “Branding the destination versus the place: The effects of brand complexity and identification for residents and visitors”. Tourism Management, 58, 15–27