انجمن علمی گردشگری ایران گردشگری و توسعه 2423-5075 11 1 2022 03 21 Authenticity in Traditional Tourist Lodges and The Development of Cultural Economy نقش اصالت اقامتگاه‏‌های بوم‌‏گردی در توسعۀ اقتصاد فرهنگ 243 257 149615 10.22034/jtd.2021.273365.2275 FA ریحانه شاه‌ولی دانشجوی دکتری جامعه‌‏شناسی، دانشگاه الزهرا (س) 0000-0003-2837-8083 سوسن باستانی استاد، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا Journal Article 2021 02 16 Tourism industry is a context where the gap between culture and economy decreases, since beside its economic advantages, tourism is known for its sociocultural aspects. Among others, ecotourism is a form of tourism which is highly depend on cultural activities and traditional tourist lodges is a recent answer to ecotourists' need of residency. With a sociological view, these kinds of lodges can be a context to the cultural economy where authenticity matters. How could applying authenticity in these traditional tourist lodges, help cultural economy develop? To answer this question, this paper studied the stakeholders' perception of authenticity, using deductive qualitative content analysis. To categorize the semi-structured interviews with 16 owners and 17 tourists, categories were extracted based on Gilmore and Pine's theory of authenticity. Results showed that presenting authenticity in these lodges should be continued in five phases: authenticity before starting the construction, authenticity during the construction of subjective elements, authenticity during the construction of objective elements, authenticity during the interactions, authenticity after tourist's leaving. Owners trying to present authenticity to their guests would help in the development of cultural economy. صنعت گردشگری یکی از بسترهای مناسب برای کم‏‏‏ کردن فاصلۀ بین فرهنگ و اقتصاد است؛ چراکه گردشگری، در کنار مزایای اقتصادی، فعالیتی با نفوذ فرهنگی ـ اجتماعی شناخته می‌‏شود. یکی از الگوهای نسبتاً جدید گردشگری که شدیداً به این نفوذ وابسته است بوم‏‌گردی است و اقامتگاه‌‏های‏ بوم‏‏‏گردی پاسخی به نیازهای این بخش است. با بررسی جامعه‏‌شناختی اصالت در بستر اقامتگاه‌‏های بوم‏‌گردی، به‌‏منزلۀ معرف اقتصاد فرهنگ، می‏‌توان به این پرسش پاسخ داد که چگونه می‌‏توان از اصالت در توسعۀ اقتصاد فرهنگ بهره جست. بر ‏این ‏اساس، پیش ‏از هرچیز، درک ذی‌‏‏نفعان حوزۀ گردشگری از اصالت با روش تحلیل محتوای کیفی قیاسی مطالعه شد. بر مبنای این روش، ابتدا داده‌‏‏ها با مصاحبۀ نیمه‌‏ساختاریافته از مالکان 16 اقامتگاه بوم‏گردی و 17 گردشگر ساکن در آن‏ها جمع‌‏آوری شد. سپس، داده‌‏ها بر مبنای نظریۀ گیلمور و پاین مقوله‌‏بندی شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که ارائۀ اصالت به مخاطب باید فازبندی شود و به‌‏صورت مستمر ادامه داشته باشد. براساس مضامین استخراج‌‏شده، هر اقامتگاه بوم‏‌گردی باید اصالت مدنظر خود را در پنج فاز به مهمانش عرضه کند: اصالت پیش ‏از ساخت، اصالت حین صحنه‏‌سازی المان‌‏های ذهنی، اصالت حین صحنه‏‌سازی المان‏‌های عینی، اصالت حین برقراری ارتباط، اصالت پس از رفتن مهمان. تلاش مالکان برای عرضۀ اصالت در اقامتگاه‏‌های بوم‌‏گردی باعث توسعۀ اقتصاد فرهنگ در جامعه خواهد شد. https://www.itsairanj.ir/article_149615_35f0d9a74aed1fbec40991f0527c5947.pdf