انجمن علمی گردشگری ایران گردشگری و توسعه 2423-5075 11 2 2022 06 22 Iran Cities Tourism Competitiveness in the Lights of Destination Management رقابت‌پذیری گردشگری شهرهای ایران در پرتو مدیریت مقصد 79 98 135846 10.22034/jtd.2021.274046.2278 FA حامد خان‌زاده دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، تهران، ایران. فرج اله رهنورد دانشیار گروه مدیریت، مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، تهران، ایران ناصر بامداد پژوهشگر گروه مدیریت، مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، تهران، ایران. سیدمجتبی محمودزاده استادیار گروه مدیریت جهانگردی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، تهران، ایران. Journal Article 2021 02 18 One of the main indicators for measuring the development of tourism in cities is their competitiveness, which also plays an important role in the general development of tourism in the country. The purpose of this study is to measure Iran cities tourism competitiveness by considering destination management as a moderating variable. In this study, using a progressive approach based on the capabilities of Iranian cities for tourism development, first the initial conceptual model based on research literature was developed and then a questionnaire was reviewed and revised with the opinions of academic experts. This questionnaire was then provided to experienced tour guides in order to test the conceptual model with PLS-based route analysis method. The results showed that the competitiveness of tourism in Iranian cities is not in a favorable position in any of the indicators of competitiveness based on capability, including tourism standards, tourism growth capacity, competitiveness of tourism enterprises and futuristic tourism, and the scores obtained in all indicators are below average. That is, the number is 3. Also, regarding the competitiveness of tourism in Iranian cities, the moderating role of destination management on the variable of demand conditions was confirmed, but regarding other variables, it was rejected. یکی از اصلی‌ترین شاخص‌های سنجش توسعهٔ گردشگری شهرها رقابت‌پذیری آن‌ها است که در توسعهٔ عمومی گردشگری کشور نیز نقش بسزایی ایفا می‌کند. هدف این پژوهش سنجش رقایت‌پذیری گردشگری شهرهای ایران با در نظر گرفتن مدیریت مقصد به منزلهٔ متغیر تعدیل‌گر است. در این پژوهش، با بهره‌گیری از رویکردی پیشرونگر و مبتنی بر قابلیت‌های شهرهای ایران برای توسعهٔ گردشگری، ابتدا مدل مفهومی اولیه مبتنی بر ادبیات تحقیق احصا شد و سپس پرسش‌نامهٔ تدوین‌شده با دیدگاه‌های خبرگان دانشگاهی بازنگری و اصلاح شد. سپس، این پرسش‌نامه به راهنمایان گردشگری مجرب داده شد تا مدل مفهومی با روش تحلیل مسیر مبتنی بر PLS از نظر کمّی آزموده شود. نتایج تحقیق نشان داد که رقابت‌پذیری گردشگری شهرهای ایران در هیچ‌یک از شاخص‌های تدوین‌شدهٔ رقابت‌پذیری مبتنی بر قابلیت ـ شامل استانداردهای گردشگری، ظرفیت رشد گردشگری، رقابتی ‌بودن بنگاه‌های گردشگری و گردشگری آینده‌نگر ـ در وضعیت مطلوبی قرار ندارد و نمرات کسب‌شده در تمامی شاخص‌ها کمتر از میانگین یعنی عدد 3 است. همچنین، درخصوص رقابت‌پذیری گردشگری شهرهای ایران، نقش تعدیلگری مدیریت مقصد بر متغیر شرایط تقاضا تأیید شد، ولی درخصوص سایر متغیرها رد شد. https://www.itsairanj.ir/article_135846_55ab1e0836b46cc575ee502254e68ea9.pdf