نقش اصالت اقامتگاه‏‌های بوم‌‏گردی در توسعۀ اقتصاد فرهنگ

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه‌‏شناسی، دانشگاه الزهرا (س)

2 استاد تمام گروه جامعه‌‏شناسی، دانشگاه الزهرا (س

10.22034/jtd.2021.273365.2275

چکیده

صنعت گردشگری یکی از بسترهای مناسب برای کم‏‏‏ کردن فاصلۀ بین فرهنگ و اقتصاد است؛ چراکه گردشگری، در کنار مزایای اقتصادی، فعالیتی با نفوذ فرهنگی ـ اجتماعی شناخته می‌‏شود. یکی از الگوهای نسبتاً جدید گردشگری که شدیداً به این نفوذ وابسته است بوم‏‌گردی است و اقامتگاه‌‏های‏ بوم‏‏‏گردی پاسخی به نیازهای این بخش است. با بررسی جامعه‏‌شناختی اصالت در بستر اقامتگاه‌‏های بوم‏‌گردی، به‌‏منزلۀ معرف اقتصاد فرهنگ، می‏‌توان به این پرسش پاسخ داد که چگونه می‌‏توان از اصالت در توسعۀ اقتصاد فرهنگ بهره جست. بر ‏این ‏اساس، پیش ‏از هرچیز، درک ذی‌‏‏نفعان حوزۀ گردشگری از اصالت با روش تحلیل محتوای کیفی قیاسی مطالعه شد. بر مبنای این روش، ابتدا داده‌‏‏ها با مصاحبۀ نیمه‌‏ساختاریافته از مالکان 16 اقامتگاه بوم‏گردی و 17 گردشگر ساکن در آن‏ها جمع‌‏آوری شد. سپس، داده‌‏ها بر مبنای نظریۀ گیلمور و پاین مقوله‌‏بندی شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که ارائۀ اصالت به مخاطب باید فازبندی شود و به‌‏صورت مستمر ادامه داشته باشد. براساس مضامین استخراج‌‏شده، هر اقامتگاه بوم‏‌گردی باید اصالت مدنظر خود را در پنج فاز به مهمانش عرضه کند: اصالت پیش ‏از ساخت، اصالت حین صحنه‏‌سازی المان‌‏های ذهنی، اصالت حین صحنه‏‌سازی المان‏‌های عینی، اصالت حین برقراری ارتباط، اصالت پس از رفتن مهمان. تلاش مالکان برای عرضۀ اصالت در اقامتگاه‏‌های بوم‌‏گردی باعث توسعۀ اقتصاد فرهنگ در جامعه خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Authenticity in Traditional Tourist Lodges and The Development of Cultural Economy

نویسندگان [English]

  • Reihaneh Shahvali 1
  • Susan Bastani 2
1 Sociology Ph.D Candidate, Alzahra University, Tehran, Iran
2 Professor of Sociology, Alzahra University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Tourism industry is a context where the gap between culture and economy decreases, since beside its economic advantages, tourism is known for its sociocultural aspects. Among others, ecotourism is a form of tourism which is highly depend on cultural activities and traditional tourist lodges is a recent answer to ecotourists' need of residency. With a sociological view, these kinds of lodges can be a context to the cultural economy where authenticity matters. How could applying authenticity in these traditional tourist lodges, help cultural economy develop? To answer this question, this paper studied the stakeholders' perception of authenticity, using deductive qualitative content analysis. To categorize the semi-structured interviews with 16 owners and 17 tourists, categories were extracted based on Gilmore and Pine's theory of authenticity. Results showed that presenting authenticity in these lodges should be continued in five phases: authenticity before starting the construction, authenticity during the construction of subjective elements, authenticity during the construction of objective elements, authenticity during the interactions, authenticity after tourist's leaving. Owners trying to present authenticity to their guests would help in the development of cultural economy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Authenticity
  • Cultural economy
  • Development
  • Tourism
  • Traditional Tourist Lodge
  • Deductive qualitative content analysis
ایمان، محمدتقی و نوشادی، محمودرضا (1390). تحلیل محتوای کیفی. پژوهش، 3(2)، 15-44.
بروج، اشکان (1391). مطالعۀ تطبیقی اقامتگاه‌‏های بوم‏‌گردی مناطق بیابانی از منظر توسعۀ ‏پایدار گردشگری، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.
تشکر، زهرا (1383). درآمدی بر اقتصاد و فرهنگ. تهران: انتشارات مرکز پژوهش‏‌های مجلس شورای اسلامی.
تقدیسی زنجانی، سیمین و دانشور عنبران، فاطمه (1386). توریسم روستایی، تصویری مجازی یا الگویی حقیقی در برنامه‌‏ریزی روستایی. جغرافیا و توسعۀ ناحیه‌‏‌‌‌‌‌‌ای، 4(8)، 179-192.
خداوردی، حسن (1387). متدولوژی پژوهش کیفی. ره‌‏‌‌‌‌آورد سیاسی، (21)، 41-62.
شفیعی، زاهد (1396). طرح جامع گردشگری حسن‏‌آباد با تأکید بر بوم‌‏گردی، شهرداری حسن‌‏آباد و دانشگاه تهران.
شفیعی، زاهد و ربانی، راضیه (1397). بوم‌گردی و اقامتگاه‌‏‌‌‌‌های دوستدار طبیعت. تهران: انتشارات مهکامه.
شورای عالی انقلاب فرهنگی (1387). سهم فرهنگ در اقتصاد ملی، قابل‌‏دسترس در: https://sccr.ir/Files/10401.pdf
فلیک، اووه (1393). درآمدی بر تحقیق کیفی، ترجمۀ هادی جلیلی. تهران: نشر نی.
کریم‌‏زاده، علیرضا (1394). سفر، مهمان‏‌پذیری، مهمان‌‏‌نوازی. تهران: انتشارات مهکامه.
گنجی، محمد و حیدریان، امین (1393). سرمایۀ فرهنگی و اقتصاد فرهنگ (با تأکید بر نظریه‌‏های پی‏یر بوردیو و دیوید تراسبی). راهبرد، 23(72)، 73-94.
محمدپور، احمد (1388). تحلیل داده‌‏های کیفی: رویه‏‌ها و مدل‌‏ها. مجلۀ انسانشناسی، 2(10)، 127-160.
مؤمنی‏‌راد، اکبر، علی‏آبادی، خدیجه، فردانش، هاشم و مزینی، ناصر (1392). تحلیل محتوای کیفی در آیین پژوهش: ماهیت، مراحل و اعتبار نتایج. اندازه‌گیری تربیتی، 4(14)، 187-222.
ناظمی اردکانی، مهدی و صیادی، محمد (1393). بررسی وضعیت مؤلفه‏های اقتصاد فرهنگ در ایران؛ مقایسـۀ تطبیقی با کشورهای منتخب دنیا و ارائـۀ راهکارهـای بهبـود وضعیت اقتصاد فرهنگ در کشور. فصلنامۀ راهبرد اجتماعی فرهنگی، 14(13)، 191-225.
Castéran, H., & Roederer, C. (2013). Does authenticity really affect behavior? The case of the Strasbourg Christmas Market. Tourism Management, 36, 153-163.
Chhabra, D. (2012). Authenticity of the objectively authentic. Annals of Tourism Research, 39(1), 499-502.
Cohen, E. (1988). Authenticity and commoditization in tourism. Annals of tourism research, 15(3), 371-386.
Cohen, S. A., & Cohen, E. (2019). New directions in the sociology of tourism. Current Issues in Tourism, 22(2), 153-172.
Drumm, A., & Moore, A. (2005). An introduction to ecotourism planning. Volume I: Publication for Capacity Building, The Nature Conservancy, 2005, Worldvide office, Arlington, USA.
Gilmore, J. H., & Pine, B. J. (2007). Authenticity: What consumers really want. Harvard Business Press.
Glaser, B., G. & Strauss, A. L. (1967). The discovery of grounded theory. London: Weidenfield & Nicolson.
Goulding, C. (2000). The commodification of the past, postmodern pastiche, and the search for authentic experiences at contemporary heritage attractions. European Journal of Marketing, 34(7), 835-853.
Jóhannesson, G. Þ., Skaptadóttir, U. D., & Benediktsson, K. (2003). Coping with social capital? The cultural economy of tourism in the north. Sociologia Ruralis, 43(1), 3-16
John, O. A., & Clementina, O. E. (2020) Revitalisation of Cultural Authenticity for Tourism and Community Development in Selected Heritage Sites. Journal of Tourism and Heritage Studies, 9(2), 59-84.
Kolar, T., & Zabkar, V. (2010). A consumer-based model of authenticity: An oxymoron or the foundation of cultural heritage marketing? Tourism management, 31(5), 652-664.
Krippendorff, K. (2009). The content analysis reader. Sage.
Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology. Sage publications.
Kyngäs, H., Mikkonen, K., & Kääriäinen, M. (Eds.). (2020). The Application of Content Analysis in Nursing Science Research. Springer Nature.
Lashley, C. (2008). Studying hospitality: insights from social sciences. Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 8(1), 69-84.
Lu, A. C. C., Gursoy, D., & Lu, C. Y. (2015). Authenticity perceptions, brand equity and brand choice intention: The case of ethnic restaurants. International Journal of Hospitality Management, 50, 36-45.
MacCannell, D. (1973). Staged authenticity: Arrangements of social space in tourist settings. American journal of Sociology, 79(3), 589-603.
MacLeod, N. (2006). Cultural tourism: Aspects of authenticity and commodification. Cultural tourism in a changing world: Politics, participation and (Re) presentation, 177-190.
Novelli, M., Tisch-Rottensteiner, A., Moufakkir, O., & Burns, P. M. (2012). Authenticity versus development: Tourism to the hill tribes of Thailand. Controversies in tourism, 54-72.
Pandey, J. (2019). Deductive approach to content analysis. In Qualitative Techniques for Workplace Data Analysis (pp. 145-169). IGI Global.
Patton, M. Q. (2014). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice. Sage publications.
Poulston, J., & Pernecky, T. (2017). Accommodating New Age: Understanding the needs of a growing segment. Hospitality & Society, 7(3), 245-262.
Prentice, R. (2001). Experiential cultural tourism: Museums & the marketing of the new romanticism of evoked authenticity. Museum Management and Curatorship, 19(1), 5-26.
Ramkissoon, H., & Uysal, M. (2014). Authenticity as a value co-creator of tourism experiences. Creating experience value in tourism, 113-124.
Suansri, P. (2003). Community based tourism handbook. Bangkok: Responsible Ecological Social Tour-REST.
The International Ecotourism Society (2006). Fact Sheet, Global Ecotourism International. Washington DC, USA.
Throsby, D. (2001). Economics and culture. Cambridge university press.
Wang, N. (1999). Rethinking authenticity in tourism experience. Annals of Tourism Research, 26(2), 349-370.
Yeoman, I., Brass, D., & McMahon-Beattie, U. (2007). Current issue in tourism: The authentic tourist. Tourism Management, 28(4), 1128-1138.
Yi, X., Fu, X., Yu, L., & Jiang, L. (2018). Authenticity and loyalty at heritage sites: The moderation effect of postmodern authenticity. Tourism Management, 67, 411-424.
Zeppel, H. (2006). Indigenous ecotourism: Sustainable development and management (Vol. 3). Cabi.
Zhou, Q. B., Zhang, J., Zhang, H., & Ma, J. (2015). A structural model of host authenticity. Annals of Tourism Research, 55, 28-45.